ZAMYŚLENIE NAD EWANGELIĄ


       Boże Narodzenie już blisko. Dzisiaj ostatnia niedziela adwentowego oczekiwania. W czwartą niedzielę Adwentu czcimy Maryję, przez którą Zbawiciel stał się człowiekiem. Spełniły się zapowiedzi proroków, gdy Służebnica Pańska przyjęła Słowo przedwieczne, które w Niej stało się Ciałem. Uczymy się także wiary od Józefa, który w każdej sytuacji potrafi Bogu powiedzieć „tak” i przez to staje się świadkiem spełniających się mesjańskich nadziei. Chrystus przychodzi także w każdej Eucharystii do nas, przyjmijmy z wiarą Jego słowo i Jego Ciało, przygotujmy serce na przyjście Syna Bożego, Syna Maryi i naszego brata.
Jako Polacy jesteśmy w lepszej sytuacji niż inne narody, bo w naszym kraju są jeszcze ludzie religijni, a i tradycja religijna tych świąt jest głęboka. Pomału jednak i do nas docierają elementy profanacji świąt. Reklama przekonuje, że świętować to znaczy jak najwięcej kupować – często wyzwala w nas konsumencki odruch Pawłowa: bezwarunkową i bezrefleksyjną żądzę kupowania.

W takiej atmosferze może zabraknąć miejsca na refleksję nad chrześcijańskimi tajemnicami wiary, wokół których koncentruje się liturgiczne święto. Radość tylko z posiadania i spożywania nie pozwoli dotrzeć do naszej świadomości prawdzie o niezwykłości Narodzin Pana Jezusa, nie skłoni do refleksji o chłodzie i ubóstwie betlejemskiej stajni, nie pozwoli zrozumieć niepokoju Maryi, która nie bardzo miała gdzie schronić się z Bożym Synem, kiedy Ten przyszedł na świat.

To od nas zależy, czy nasze serca napełnią się przychodzącym Bogiem.
OBRZĘD WIECZERZY WIGILIJNEJ (propozycja)
Prowadzący: W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.  Wszyscy: Amen.

W tej uroczystej chwili wychwalajmy Boga, naszego Ojca, za świętą noc, którą teraz wspominamy, noc, w którą Jego Syn Jezus Chrystus narodził się z Maryi Panny.
Opowiada nam o tym Ewangelia, której z uwagą wysłuchajm

Słowa Ewangelii według św. Łukasza:
         W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby dać się zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak, że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: “Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące z żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: “Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”.      Oto Słowo Pańskie.


*Otaczając ten wigilijny stół, złóżmy u stóp żłóbka betlejemskiego nasze prośby: *Panie Jezu, udziel naszej rodzinie daru, miłości, zgody i pokoju. Ciebie prosimy... *Panie Jezu, obdarz radością także naszych krewnych, przyjaciół sąsiadów
i znajomych. Ciebie prosimy...

 *Panie Jezu, pociesz i umocnij w wierze, wszystkich chorych, samotnych, opuszczonych i nieszczęśliwych. Ciebie prosimy...
 *Panie Jezu, naszych zmarłych krewnych, bliskich i znajomych obdarz wiecznym zbawieniem. Ciebie prosimy...

Odmówmy teraz wspólnie modlitwę, której nauczył nas Pan nasz Jezus Chrystus:
OJCZE NASZ ... (dzielenie się opłatkiem, życzenia, wieczerza)
Copyright © Parafia Serock 2017

Search